Hollusta

Nú síðan FITUfærslan hér að neðan var skrifuð hef ég hugsað mikið um hollan mat, hvað er hollt, hvað ekki, hvaða vegur er bestur í þessu öllu, er það millivegurinn? Nú ég hef kannski ekki komist að neinni endanlegri niðurstöðu en sl. ár hef ég amk, gert mér meiri grein fyrir því hversu hollt mataræði er mér mikilvægt til að geta gengið upprétt áfram á þeim hraða sem ég þarf að vera á.
Ég fór í Hagkaup um daginn. Með mínu gagnrýna hugsunarhætti féllust mér eiginlega hendur, þarna var rekki fullur af bönunum, þar í bland undir og yfir voru marssúkkulaðipakkningarnar, og til leiðbeiningar stóð á miða "rosa gott að grilla saman banana og mars" ókei hugsaði ég ókei (samt ekki beint vinsælasti grilltími ársins) ég greip nokkra banana og sleppti marsinu. Æddi að jarðaberjunum og vitið menn, Nóa Síríus súkkulaðipakkningar í stöflum við jarðaberin. Reyndar enginn miði um hvernig átti að blanda þessu saman en sennlega bara éta til skiptist jarðaber og súkkulaði. Ég sleppti súkkulaðinu og tók eitt RÁNdýrt box af jarðaberjum. Næsti viðkomustaður: Salatbarinn og við endann á honum KÓK í stöflum. Ég hætti við Salatbarinn og fór að kassanum. Við kassann eru svo rekkar fullir af sælgæti sem er gott að grípa með sér...

Í alvöru talað. Mér finnst þetta ekki gott mál. Svo eru skattar á hollan mat svo háir, fæðutengdir sjúkdómar aukast ár frá ári. Krakkar eru spikfeitir og éta bara nammi og pizzur hvenær sem þeim dettur til hugar. Nú er ég auðvitað að dæma stóran hóp og undantekningarnar eru margar. Ábyrgð foreldra á börnum sínum er náttúrulega lykilatriði hér en það er sko ekki verið að hvetja til heilbrigðari lífshátta. Ég held samt að við ættum ekki bara að hugsa um að markaðssetja hreinu náttúruna og hreina vatnið. Ekki gott að þjóð sem býr við slíkt smakki aldrei á vatninu og deyji úr velmegunarspiki því hún hættir að fá sér banana nema smyrja á það bræddu marssúkkulaði.

Þess vegna finnst mér að stjórnvöld ættu að taka á málunum í sameiningu við þegnana og lækka tolla á grænmeti og holla matvöru, svo manneskja með meðallaun fái sér frekar sallat og kjúkling í hádeginu heldur en kók, hamborgara og franskar á tilboði.

Afmælisskvísur dagsins

Anna Rut sem á stórafmæli og svo Selma sem á nokkur ár eftir í stórafmælið!
Innilegar hamingjuóskir frá mér og Nóanum mínum. Hlakka til laugardagsins, ó men það ætti að geta orðið fjör!

Gæti sennilegast aldrei orðið alki

Þó ég glöð vildi. Í morgun vaknaði ég nefnilega eins og ég væri á svona 15 nda glasi. Ekkert sérlega góð tilfinning. Íbúðin snérist, ég við það að æla og fór svo að svitna ekki neitt þetta lítið þegar ég settist niður. Fyrsta hugsun var að ég væri sennilega bara sybbin, þá fattaði ég að ég var að vakna eftir góðan 10 tíma svefn. Loftleysi? Maturinn í gær? well who knows. Þegar ég fór að hugsa skýrt sá ég að HN var alls ekkert hress, með hor og hita. Semsagt magnaður dagur hér í dag alveg hreint. Sviminn skánaði reyndar þegar áleið og ég vann héðan úr stofunni á meðan Emil í Kattholti passaði barnið...

Annars er bara lífið ágætt þrátt fyrir almenn blankheit og sjóðheitt vísakort.. fúffff

Þjótandi tími

Trúi ekki að helgin sé að verða búin, er að komast í haustgírinn, sá gír fer mér vel. Þá laga ég kaffi á morgnana, fer ekki úr náttbuxunum fyrr en eftir staðgóðan morgunverð og lestur blaða. Ilmurinn af ristaðabrauðinu, rás 1 í bakgrunni og mogginn á eldhúsborðinu og barnaefnið mubblandi í sjónvarpinu. Á þessum stundum líður mér vel. Fann þessa tilfinningu um helgina. Ekki að skilja það svo að ég hafi hengslast hér um í náttfötunum, því ég hitti marga vini sem ég hef ekki hitt lengi, Hörpu Reynis, Sævar og KK**, Kristínu K og Ingólf um leið og glitti aðeins í K13 slektið;) Ég fór í labbitúr, HN fékk vinkonu sína af leikskólanum í langa heimsókn, fór í Masterclass hjá hinum þekkta djassista Kurt Elling í FÍH í morgun og ekki má gleyma nokkrum tímum sem fóru í tónfræðiteikningar. Gott að vera á lífi.

Annars er það að frétta að ég er alveg gapandi yfir Árna Johnsen, er manninum alvara með þessu bulli? Sýnir þetta ekki bara einna best hversu siðblindur og mígandi ruglaður hann er. Hann gerir engan greinarmun á veruleika og ekki veruleika og greinilega ekki á gríni og alvöru. Hinsvegar nenni ég lítið að blogga um fréttatengt efni, lifi og hrærist í fréttum allan daginn, ýmist að skrifa þær eða editera svo ég læt það gott heita en ó mæ, hvert er pólitíkin að fara árni, bensi og reyndar Guðfinna, hún ætti að geta keyrt eitthvað vitrænt í gegn á þingi.

** mynd tekin af brúðhjónunum sætu á giftingardaginn 26. ágúst 2006:)

Katrín Sól Þórhallsdóttir

Nýskírð og sést hérna með sinni stórglæsilegu móður. Hlakka til að kynnast stúlkunni betur enda sennilega mikið öðlingsbarn hér á ferð. Innilega til hamingju með daginn kæra fjölskylda, hryggir mig mikið að hafa ekki getað verið með í dag, buhuhuhuhu.

Dagurinn hjá mér hefur verið langur og eytt í vinnu, tiltekt og heimsókn til vina sem ég hef ekki séð lengi. Grillaður steinbýtur í matinn og svo ýmislegt gúmmelaði gott eftir hann. Hóhó allt innan kalóríumarka, er enn í megrun eftir fitufærsluna hér að neðan...

Árekstur við trukk

þannig líður mér, eins og búið sé að aka á mig eða yfir. Ég er svooooooooo þreytt að ég bíð eftir að komast undir sæng. Verð víst að leyfa guttanum mínum að snæða áður en hann verður settur undir sæng. Ætli maður safni bara upp þreytunni alla vikuna sem springur svo út á föstudegi eftir fimm.
Ætlaði að fara norður í skírn hjá Jónu dúllu, en þarf í tónlistarskólann og vinna smá um helgina svo það gafst víst ekki tími í það... Kyssi þær stöllur hina helgina en þá kemst ég vonandi norður.

Bestu kveðjur úr 101,

Sveittur námsmaður

Já já ég ákvað að taka mér smá pásu frá tónfræðinni, búin að sitja sveitt við til að ná upp því sem ég missti þegar ég var úti. Þetta gengur afar hratt fyrir sig, enda verður öll tónfræðin sem vanalega er held ég tekin á fjórum fimm árum, tekin á ári. Fínt að ljúka þessu af segi það ekki, en aumingja þeir sem ekki kunna nóturnar að taka þetta svona hratt.

Búin að fara í söngtíma, sem gekk aðallega útá að finna lög sem á að vinna með í vetur, söngkennarinn var búin að komast að því að ég og hún erum frænkur og tók því á móti mér með bros á vör og leiddi mig áleiðis að kennslustofunni.

Núbb fyrir þá sem voru komnir með áhyggjur er ég búin að kaupa námsefnið, og nótur fyrir tímana, blýanta, strokleður og yddara. Og þetta var ekki fríkeypis frekar en annað. Þá er líka ekkert annað eftir en að rúlla þessu upp.
Vinnan mín er ansi mögnuð, og þá sérstaklega yfirmaðurinn. Í dag fékk ég frábært verkefni í vinnunni, auk þess sem mér er heimilt að fara í alla tíma í FÍH sem ég þarf að sækja, t.d þarf ég að fara kl 15 tvo daga í viku. Þetta þýðir bara að ég vinn upp á kvöldin eða helgar sem er magnað;)
Hlýtur að eiga hlut að máli að yfirmaður minn er útskrifaður gítarleikari úr FÍH og enginn annar en hin geðþekki Nýdanskrar maður Stefán Hjörleifsson. Þetta verður ekki metið til fjár. Lofaði reyndar að syngja á árshátíðinni og hann bauðst til að spila undir svo það verður sjálfsagt lauflétt og skemmtilegt.

Annars á ég víst að skipuleggja árshátíðina og hún verður erlendis, þarf semsagt að finna land, flug og gistingu. Það ætti að vera lítið mál fyrir landsliðsmanneskju í ferðalögum eins og mig.

Núbb Nóinn er hress, komið með haustkvefið í nös og vitkast og verður æfallegri með hverjum deginum sem líður. Held það sé mín mesta lukka í lífinu að hafa eignast hann, eða ég held ekki neitt um það, ég veit það. Um leið pabbann, dásamlegir þessir tveir strákar sem skyndilega ruddust af krafti inní líf mitt. Þó stundum geti verið déskoti flókið að vera foreldri er það svo gott og fallegt. Eftir erfiðan dag í vinnunni getur eitt bros frá þessu skotti þurrkað öll leiðindin út. Magnaður kraftur það;)

Jæja best að klára tónfræðina af, og reyna að taka mesta ruslið sem liggur hér á víð&dreif.

Fita

Vá, ég er orðin svo ógeðslega feit að það er hreinasti viðbjóður. Finn bara hvernig ég fitna, tútna og verð þrekminni með hverri vikunni. Held svei mér þá að ég hætti bráðum að passa í 100.000 króna stólinn sem ég sit á hérna í vinnunni. Nú verður þessu sko snúið við, nú skal fokkings viktin niður og um 10 kg fyir jól.. Ég mun segja frá því þegar ég verð hálfnuð og svo aftur þegar markmið næst. Þá fer ég líka til NY. Fín verðlaun. Fyrirlít þessa fitu og hef verið hladin fitufóbíu, ég starði á allt feita fólkið í London og hugsaði jeminn ég enda svona.. EN nei nei, nú skal bara fitan af og allir happy:)

da dagga da dagga da da

Jamm, fyrirsögnina þekkja tónfræðimenntaðir menn - og konur. Var semsagt að koma úr tónfræðimaraþoninu. Sat þarna í góðum félagsskap ungra manna og kvenna og ritaði niður nótur eftir spili, skrifaði hrynhendnigar upp eftir kennaranum og fór yfir nóturnar. Ótrúlegt hvað maður man mikið eftir því sem maður lærði þegar maður er 8 ára, ekki nema 20 ár síðan;) Reyndar styttra síðan ég las nótur en samt.
Kemur sjálfsagt engum á óvart sem hefur verið samtíða mér í skóla að ég mætti bókalaus, á mínútunni með einn penna í vasanum. Hinir voru með þrjár verkefnabækur og pennaveski með marglitum pennum í. Úr þessu verður bætt, ég fer á morgun og kaupi námsefnið og hefst handa, ekki seinna vænna þar sem ég þarf að semja lag og skrifa upp og skila fyrir næsta tíma. *gúpps* eins gott að ég fái snúru í hljómborðið sem hér liggur enda sjálfsagt mikil þörf fyrir það í vetur.

Nú annað sjokk dagsins var að mér varð á að prenta út stundatöfluna mína sem ég hélt að samanstæði af þessum þriggja tíma tónfræðitíma og svo söngnum, en NEI NEI NEI þarna bættust bara við svona um það bil 10 tímar sem eru frá 15 á daginn og standa ýmist fram á kvöld eða styttra. *Gúppssss*. Veit ekki hvort eða hvernig ég á að meika þetta, en ég á yndislega mágkonu sem vill hjálpa mér og bróðir sem er boðinn og búinn svo kannski gengur þetta.
ALLAvega er ég að fara í söngtíma á morgun og það verður sjálfsagt áhugavert...

Nú annars er lítið að frétta þannig;) Nóinn þarf að fara að hvíla sig, fer að setja inn myndir á hans síðu...

Guten abend meine liebste

Heima er best...

eða hvað? Get ekki sagt að mér hafi langað vitundarögn að fara heim... Eftir dásamlegar vikur í Grikklandi og Bretlandi var ég ekkert sátt að fara í vélina heim. Ísland var samt alveg fallegt þegar við lentum á Keflavík. Meira að segja svo fallegt að ég ákvað að fara í langan bíltúr til Akureyrar í góða veðrinu. Bíltúrinn var hinn ánægjulegasti enda var í ég góðum félagsskap sonar míns og nýjasta fjölskyldumeðlimsins 20GB mp3 spilara sem tengdist við græjurnar í bílnum. Ekki amalegt það. Akureyri var falleg, er reyndar enn að berjast við þá undarlegu tilfinningu að finnast ég aldrei hafa átt heima þarna. Frekar abnormalt eftir 24 ára búsetu...
Var reyndar ekkert mjög mannblendin þarna fyrir norðan, hékk að mestu við eldhúsborðið heima hjá foreldrum mínum og röflaði við settið;)
Kom svo í holuna mína um miðjan dag í gær, það var svosem ágætt þegar inn var komið. Nú tekur bara haustið við með sínum sjarma, vinnan með sínum verkefnum og svo auðvitað tónlistarskólinn sem byrjar á morgun með þriggja tíma tónfræðitíma;)

Já veit einhver um barnapíu í 101 sem langar að passa á þriðjudögum? frá 5-7 og svo einstaka kvöld??
Smelli hér inn nokkrum myndum frá sumarfríinu og ætla svo að labba út og fá mér frískt loft....
Lifið heil

i frii

sumir myndu sko segja ad eg kynni ta list ad vera i frii, i gaer sofandi eg trisvar og i dag hef eg sofnad tvisvar. Buin ad arka um borgina i dag, leggja mig i almenningsgardi, skoda national history museum labba meira, versla og er nu a leidinni ad hitta langafa sonar mins a elliheimilinu. Svo yndislegur madur..

I gaer hitti eg svo hinn langafann i fyrsta sinn, tad var upplifun verd eg ad segja, jaeja verd ad tjota tad er verid ad bida eftir mer....

eg er a lifi jaja-je

Finn tad a auknum fjolda skilaboda ad folk heldur ad eg se tynd. Tad er langt fra tvi ad vera tannig sko.. Sumarfriid hefur verid DASAMLEGT. Byrjadi a london tadan frum vid til Grikklands, til yndilslegrar eyju called Kefalonia. Jesus minn og tvilik dasemd. Leigdum okkur bil og keyrdum um eyjuna, lagum a mismunandi strondum, bordudum godan mat, drukkum mikid af bjor og raudvini og nutum tilverunnar i botn. Gistum a yndislegum stad... ja akkurat semsagt bara yndislegt.
Kom til London a tridjudag og i gaer for eg svo til Oxford tar sem ad Selma utskrifadist. Let mig ekki vanta og sat eins og modir hennar stolt af stulkunni minni, ehehhe..... Nubbb svo er hefur timanum her i London verid eytt i ymislegt dundur en her verdum vid i godu yfirlaeti nokkud lengur...
Vona ad tid seud oll hress og kat

Engin lognmolla

..nei ekki aldeilis, ekki frekar en fyrri daginn!

Sjitturinn, í nótt svaf ég í 2 tíma, jújú vegna TANNPÍNU í annað skiptið á ævinni. Ég sver það þetta var verra en fæðingahríðir. Ég gekk um með ógleði, einn ísmola uppí mér og annan útvortis... Ég tók 4 4oo mgr verkjatöflur og hef ekki gleypt jafnmargar á einum sólarhring á minni æfi... svona 10 stk samtals

Ég hef aldrei hlakkað jafn til að leggja leið mína til læknis. Sver það ég hefði leyft manninum að athuga með útvíkkun hefði hann stungið uppá því. Slíkar voru kvalirnar.. hann smellti á mig gleraugum og ég fylgdist með FRIENDS þætti á meðan á átökunum stóð...
Svo rukkaði hann mig um rúmlega 17.000 kall ( þrijða utanlandsferðin í mánuðinum) ég hélt ég færi að grenja ég sveeeeeeeerða.. EN svona er lífið og þetta er sko ekki búið enn....

Annars er ég búin að plana 12 tíma djamm fyrir vinnuna á morgun, vantar sárlega pass ef einhver vill fá gullið í heimsókn;)
Svo er ég að flytja loka draslið úr Mávahlíðinni, þrífa, pakka og fara til útlanda á næstu fjorum dögum...+ allt annað, ég lifi þetta af og sef á Grikklandi undir gulri sólhlíf.
1 dagur eftir og þá er ég komin í frí til 26. september;) það var laaaaaaaaaaaaaaaaaaglegt

Ég er full

.. af kvefi og það ekki í fyrsta sinn sl. 12 mánuði. Ég er komin með svona líka nett ógeð á þessu.. Nú hleð ég í mig vítamínum frá A til Z, drekk Mími flensumjöð og gleypi þess á milli Stuttungamjöð sem er svo lífrænn að hann angar all skelfilega...

Ligg í Lavanderbaði og ber á mig Arnikuolíu. VIÐ erum semsagt að tala um allt til að losna við ógeðið... Enda ærin ástæða. Brúðkaup ársins á laugardaginn og svona um það bil ekkert reddí sem snertir mig. Ósnyrt og veik, fatalaus með ónýta rödd. Hafiði vitaða....

Eins gott að röddin verði mætt og heyrnastíflan farin. Lögin eru komin og undirleikarinn. Reyndar ekki lagið sem ég á að velja og er leyndó;) Það breytist dag frá degi... Og jú kjóllinn hann er kominn. Haahahah það mætti halda að ég sé að fara að gifta mig;)

Annars er lítið að frétta.. Nema jú gleraugun sem ég lét taka frá fyrir mig meðan ég skrapp heim til að ná í gömlu gleraugun til að láta mæla styrkleika glerjanna.. .Voru seld á meðan. Hversvegna? Jú það tók mig tvær vikur að fara tilbaka, enda fífl með allt á hælunum eins og ég gat fyrir nokkrum færslum. En ég lét það ekki á mig fá í nema nokkrar sek og valdi mér ný gleraugu. Nú er nebblega tími til að leggja neeeeeeeeerddagleraugunum og fá smá kúl í stelpuna.

Farin að glápa á Magna...

En að lokum??? Uppástungur að brúðkaupslagi fyrir fallegasta par ársins og svo batakveðjur í kommentakerfið. Takk.
Smelli hérna inn mynd frá menningarnótt...og af mér og einkasyninum að æfa okkur fyrir Grikkland....
P.s Magni var ekki meðal þriggja neðstu, það var laaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaglegt
P.P.S jú annars.... hann var fokkings meðal þriggju neðstu... Nú vaki ég í næstu viku og kýs eins og mófó...þeas ef hann kemst áfram

Tíminn flýgur áfram....

Tíminn bara æðir og 10 dagar milli bloggfærslna eru meira svona eins og 2 dagar. Ég er heima í dag með litla snúllann minn lasinn. Uppfullur af kvefi og ég komin með sleifina í hálsinn.. Skiletta ekki. Farin að drekka seyðið úr jurtaapótekinu og ét úthreinsipillurnar frá Kolbrúnu grasalækni eftir hverja máltíð...
Síðan síðast hef ég nú aðeins snúið við í átt að heilbrigðara líferni. Svona ef undan er skilin síðasta helgi eða laugardagurinn..

Nú síðan síðasta blogg var skrifað hefur hvert áfallið á eftir öðru, aðalega peninglegt sjokk. Fór til tannlæknis og fannst ég hafa verið tekin í rassgatið. Komst að því í leiðinni að sennilega er ég ekki gay þar sem að ég fílaði þetta hreint ekki. Fjötutíuþúsund krónum fátækari, útlítandi eins og eftir heilablóðfall fór ég út og tannlæknirnn náði meira að segja að gleyma að skila mér vísakortinu...

En það þýðir ekkert að svekkja sig á tannlækna og viðgerðakostnaði. Maður verður bara að halda áfram að vinna;)

Núbbb ég skellti mér í Latabæjarmarþonið á laugardaginn með Spidermann syni mínum og Jöbbu frænku minni. 4000 þúsund börn í fylgd með fullorðnum ýmist einu eða tveimur, semsagt stappað. En sonurinn sá íþróttaálfinn og Sollu stirðu og það var nóg....

Um kvöldið gerðist ég alls ómenningarleg. Og sá ekki einn atburð á menningarnótt.. Smellti mér í afmælispartý til Örvars og Robba, labbaði eins og herforingi inná sálina á Nasa án þess að borga, dansaði við nokkur lög, fór svo á nokkra pöbba og kom heim undir morgun..
Þetta var gaman...
Nú liggur hinsvegar fyrir ferð til Akureyrar þar sem að KK og Sævar ætla að gifta sig. Ég er farin að undibúa íhugun þar sem að ég ætla að syngja og reyna að sleppa að grenja úr mér augun. Á frekar illa saman það tvennt;)
Svo vikuna þar á eftir ætlum við til Bretlands, þaðan til Grikklands á geggjaða litla eyju og svo áfram sumarfrí á Bretlandi í marga daga....

Jæja ætli ég verði ekki að fara að koma drengnum í föt, hann á það til að rífa af sér fötin blesssssssaður...

Sérstakt

Ég er enn að reyna að skilja ákveðna hegðun mína. Þá hegðun að vera alveg á brúninni með allt sem ég geri. Pabbi minn myndi segja; að vera með allt í rassgati... T.d að hafa ekki farið með bílinn minn í skoðun í tvö ár... vera alltaf rétt á mínútunni, alltaf nánast bensínlaus og svo framvegis.

Einnig skil ég ekki eitt.. ég t.d hata að hafa allt í drasli hjá mér, samt verður stundum alveg ÖFGA mikið drasl hérna hjá mér og þegar það nær ákveðnu hámarki laga ég til á nó tæm, og voila mér líður aldrei betur... ( þetta var eins með baðið í próftíðum hahahahhah ) muna þeir sem vilja muna.

Það sem er hinsvegar að angra mig núna er ótrúlega undarlega óhollur lífstíll minn. Ég nenni ekki að borða, ég sé bara svart þegar ég þarf að borða. Ef ég set eitthvað innfyrir varir mínar er það óhollt, ég er úttútin með þynnkuhausverk og bjúg... Ég veit alveg hvað ég þarf að gera til að mér líði betur, þeas að borða reglulega, sleppa hveiti og sykri og fara í sund og ræktina... Það er nú ekki eins og þetta sé eitthvað flókið, EN SJITT hvað þetta vefst fyrir mér... Ég bara fæ mér frekar ís.
Mér er ekki viðbjargandi... eða hvað??

Annars er bara allt gott að frétta eða þannig. Reyndar er bíllinn minn dauður í Holtagörðum, verð nógu pirruð að hugsa um það þó ég fari ekki að skrifa hér einhvern eiturpistil líka.
Barnsfaðirinn yfirgaf skerið í dag og ég fór í burtu með vansælan pilt sem vildi með til London og skildi eftir vansælan pabba sem vildi ekki yfirgefa okkur. Ekki laust við að maður setji líka spurningamerki við þessa stöðu sem maður er í. Ekki eins og manni finnist maður á réttri leið í lífinu þegar svona er ástatt;/. En það styttist í næsta hitting... ekki nema þrjár vikur á mánudaginn í brottför og 3 vikur í faðmi Scott fjölskyldunnar á dagskrá, en að öllum líkindum hefur Ítalía bæst í ferðaplanið, það verður þó stutt, bara smá business til Mílanó... Yesss hvað það verður dásamlegt....

Annars átti ég að fara í stöðupróf í tónfræði í FÍH*, talaði við kennarann og fæ að sleppa því. Gat skýrt út fyrir henni stöðu mína bara munnlega, og ég komst semsagt að því að tónfræðin er heila ÞRJÁ tíma á viku allt árið. Öll tónfræðin bara kláruð, kræst segi ég nú bara. Ég man enn hvað mér þótti "gaman" í tónfræði í Tónlistarskólanum á Akureyri hér í denn..Ekki.

* Vegna fjöldamisskilnings er FÍH tónlistarskóli félags íslenskra hljómlistamanna;)

Jæja... er víst að fara að vinna aðeins og ætla svo að skella mér út á rall....
l8er

SÖGNIN AÐ SPRINGA

Jesús minn góður, líkamlegt ástand mitt er mig lifandi að drepa. Mér finnst ég vera að springa. Djöfull er þetta óþægilegt, í alvöru talað, einhver sá mesti viðbjóður sem ég hef lent í.

Ég er svo ógeðlega feit eitthvað að ég á erfitt með andardrátt. Labbaði hérna niður á laugarveg til að fá mér gleraugu þar sem að barnið braut mín og þetta var bara erfitt. Tala svo ekki um stigana hérna uppí íbúðina.... ojojojoj

Mest langar mig undir sæng, vitandi það að auðvitað ætti ég að drulla mér í ræktina.

Heyrðist í vinnunni í dag:

J: Já hún var alltaf voða skrítin, alltaf með anorexíu og í Krossinum.

Múhahahhahahhahahhahahah

Á maður ekki bara að vera stoltur

Ég held að maður geri alltof lítið af því að vera ánægður með sjálfan sig og það sem maður gerir. Líka þó maður geti kannski ekki alltaf gert allt sem maður vill.
Man alltaf þegar ég átti eitt próf eftir í ágúst þegar ég átti að útskrifaðist og allir voru eitthvað voða sorry með þetta. Mér fannst ég hinsvegar bara hafa staðið mig nokkuð vel. Ég var ein, með lítið barn, sem var tveggja mánaða þegar ég byrjaði lokaárið. Barnið var veikt í 10 mánuði og aumingja þær sem voru bundnar við Spítalaveginn í hópvinnu með mér. Ég kláraði meira en fullt nám á þessu ári, auk lokaverkefnis. Svo átti ég eftir eitt andskotans próf og það átti að vera svo agalega leið yfir því.
Í ágúst las ég svo í viku og prófið var úr veginum. Ég ákvað að vera bara ánægð með það sem ég gerði og gat. Auðvitað hefði ég alveg mátt mæta meira eða lesa einstaka sinnum heima, en svona var staðan.. Ég lauk viðskiptafræðinni. Snérist ekki málið um það?

Fyrir þremur árum sótti ég um í FÍH, ég komst ekki í inntökuprófið, því ég var í þjóðhagfræðiprófi í HA á meðan. Svo það fór sem það fór. Í fyrra sótti ég aftur um og fann ekki skólann eftir að hafa keyrt frá Borgarfirði með barnið og hent því í pössun. Það fór eins og það fór. Í ár sótti ég aftur um og gleymdi prófinu. Nú fannst mér nóg komið og ég hringdi í Kristjönu Stefáns djazzdífu og sagðist hreinlega verða að komast í próf. Ekki vegna þess að ég væri svo svakalega góð að heimurinn mætti ekki missa af mér, heldur vegna þess að þetta væri einfaldlega í þriðja sinn sem ég sótti um og missti af prófinu.
Hún var svo góð að leyfa mér að koma í hádeginu daginn eftir. Um kl 11 morgunin eftir fattaði ég að ég var ekki með neinar nótur.. Nú voru góð ráð dýr og ég fékk Eyþór sem spilar svo oft með mér til að faxa mér nótur frá Akureyri. Hrafnhildur mín kæra vinkona, keyrði mig á staðinn og neitaði að fara þegar ég var um það bil að gefast uppá að bíða.
Well, inn fór ég, og inní skólann komst ég;) Af því er ég stolt. Ég verð hinsvegar sennilega elst þar sem ég er á aldursundanþágu heheheh en ung í anda.... Það verður því ekki langt að bíða að ég rísi upp og gefi út nokkra djazzz slagara.
Ég reyni yfirleitt að gera mitt besta, og yfirleitt gengur það upp sem ég ætla mér. EN MIKIÐ DJÖFULL er ég stolt að hafa komist þarna inn. Því það voru örfáar hræður af rúmlega 100 sem meikuðu það!

Blogg er hollt....

Jæja já, hvað segist? Ég er með nokkrar fréttir. Reyndar ekkert svakalega nýjar en fréttir þó.
Byrjum á því merkilegasta..
Jóna mín átti dásamlega stelpu! Dásamlega segi ég því ég er búin að sjá myndir;).. Ég get ekki beðið eftir að sjá hana..
Skrítið hvað það hefur mismikil áhrif á mann að fólk eigi börn. Þessi fæðing og þar með þessi litla stelpa er komin á topp fimm. Maður yfirfærir væntumþykjuna á foreldrunum á börnin. Mamma hennar er ein af mínum uppáhalds vinum. Þar kemur maður aldrei að tómum kofanum, umræðurnar leiða alltaf til einhvers góðs, þó við séum sjaldnast sammála;)

Varð að kaupa eitthvað fallegt handa skottinu, lenti reyndar í því eins og svo oft áður að finnast EKKERT nógu gott eða fallegt... Var samt bara sátt í lok dags, held það hafi alveg verið nógu fallegt.

Sama dag og minnsta prinsessan fæddist átti önnur 2 ára gömul prinsessa afmæli. Hún Embla Karen. Verst að missa af partýinu, sem mér skilst hafa verið bara nokkuð mikið gott.
Hún á líka hjá mér pakka, sem er einmitt nægilega góður líka;)
Þær eru heppnar þessar stelpur að ég er á leiðinni norður, með pakkana í skottinu.

Núbbb já annað:
Barnsfaðirinn hinn eini sanni er hérna hjá okkur, gengur alveg ljómandi að búa 3 á 40fm. Þetta er jú bara spurning um hugarástand. Okkur liður öllum vel og þá er tilgangnum með lífinu náð.
Við fórum á Sigur Rósar tónleikana á Miklatúni. Það var bara indælt, enda í góðum félagsskap með þotuliðinu. Reyndar dissaði pabbinn okkur fyrir son hennar Bjarkar. Játaði það reyndar seinna um kvöldið að honum findist ég bæði skemmtilegri og sætari. Þar með var málið dautt heheh.

Svo fór ég á tónleika með Ragnheiði Gröndal, hefði sjálfsagt ekki verið neitt vont um þá að segja hefði ekki verið fyrir viðbjóðslega fulla stelpu sem va norsk og talaði geðveikt bjagaða íslensku um leið og hún reyndi að slefa uppí sessunaut sinn. Má geta þess að ég var sessunautur hennar hinum megin frá. Hef sjaldan verið jafn nálægt því að hreinlega bara berja einhvern. Sagði henni reyndar að þegja, og þegar allir voru búnir að segja hið sama, tók hún upp símann og hringdi í vin sinn í Hafnarfirði. Þetta dugði til, og ég fór. Má geta þess að tónleikarnir voru á Rósenberg sem er staður sem tekur svona 40max.

Annars er lífið bara gott, gaman í vinnunni, bíð eftir að komast í sumarfrí, og hlakka til að komast út úr höfuðborginni um versló.