Eins og ritgerð

Það er eins og að skrifa ritgerð að flytja, þegar maður á bara eftir heimildaskrána og heldur að maður sé alveg að verða búin þá er maður rétt hálfnaður. Allavega finnst mér ég hafa verið að setja í síðustu kassana svo vikum skiptir. Þetta er reyndar alveg að verða búið - konan sem hefur þrifið hjá okkur sl, ár er að þrífa húsið og þá á bara eftir að skutla nokkrum kössum uppá loft og þá mega nýjir íbúar koma:) Við erum núna í húsinu hjá tengdó, ég er komin með massa lærvöðva og hjartavöðvinn pumpar hressilega þegar maður þeytist hér upp og niður hæðirnar sex talsins. Farangurinn okkar flæðir útum allt og ég er alltaf að leita að einhverju, það er nú meira hvað maður er háður því að vera heima hjá sér. Nú er eiginlega bara einn dagur eftir í London, ég á eftir að sakna ýmissa hluta og annarra ekki svo mikið. Sakna "minna veitingastaða" og heilsubúðanna sem ég fer svo oft í og þarf svo á að halda. Hlakka samt óstjórnalega til að flytja, læra nýtt tungumál og trekkja heilann í gang við bókalestur. Flugið okkar er á þriðjudagsmorgun, við verðum lent á Ítalíu eftir hádegið, það besta er að krakkarnir hafa ekki hugmynd að við séum að fara þangað. Amma og afi og allir lent þar í sumarfríi og Nói verulega gáttaður að fá sendar myndir af flottheitunum og vera ekki á leiðinni. Planið er að reyna að halda þessu leyndu sem lengst, helst alla leið þar til við komum út og amma og afi bíða með barnabílstólana. Þetta verður eitthvað! Anyways, ég er sest útí sólbað:)

Lífið í London brátt á enda

Ég var að spá í að blogg um fyrirhugaða ferð okkar til Barcelona og líf og störf okkar þar þennan tíma sem við dveljum þar. Held ég haldi mig bara hér á sama bloggi - nefnilega lúmskt gaman að renna yfir þetta. Nú sit ég hinsvegar í eldhúsinu á Mutrix Road eins og moðsteikt svín - en kann því bara vel eftir 10 ára kuldahroll:) 12 dagar í brottför frá London en þá tekur við sumarfrí á Italíu, tengdaforeldrar mínur leigðu villu í Toscany héraðinu og ætla að smala famelíunni saman, held þau haldi hálfpartinn að við munum ekkert koma aftur - ekki einu sinni í heimsókn. Eftir Ítalíu verður svo flogið beint til Barcelona og þar verðum við amk í ár og sennilega lengur ef okkur líður vel. Ætla sennilega að læsa þessu bloggi en öllum alveg gvuðvelkomið að lesa. Stay tuned...

ADHD

Ég held að ég sé með ADHD, ég hef reyndar ekki gert það í alvöru að láta tékka þetta en það kæmi mér amk, ekki á óvart. Og ekki gerir tölvan mig neitt betri. Ég get varla horft á sjónvarpið því það gerist ekkert nógu hratt! Nú er ég komin með leið á Facebook, ætla bara að blogga aftur og kommenta svo hjá sjálfri mér í rólegheitunum ahhahah, ár frá síðasta bloggi, ekki beint ADHD fílíngur í því samt:) Sjáum hvað setur...

Engin sérstök velgengi hjá mér!

Með þetta blogg. Sjitt hvað tíminn líður ÓGEÐSLEGA HRATT!

Haust

Þungt yfir London

og þungt yfir hausnum á mér og Unu Barböru. Ég er ekki veik, meira svona dahhhhhhhh slöpp. Þoli ekki svona daga - svo glatað eitthvað. Benjamín sefur í vagninum sínum og Una situr með heyrnatól á hausnum að horfa á Baby Jake. Greyið skottið er sárlasin, horið lekur stanslaust úr nefinu og hún öll svona þvöl og ómöguleg.

En sem betur fer er þetta nú ekki algengt. Fimmta árið hjá Nóa í skólanum og ég held hann hafi verið þrisvar heima vegna veikinda. Barnið bara verður ekki veikt!

Planið var að fara og skoða nýjan leikskóla fyrir skottuna sem er reyndar rándýr líka en aðeins meiri sveigjanleiki með tíma og möguleiki á fullum skóladegi. Þessir tveir og hálfur tími sem hún er með núna gerir ekkert fyrir okkur, ég er farin að sitja bara á kaffihúsi og lesa blöðin meðan hún leikur sér. Svo sá kostnaður auk 300.000 krónana sem fer í leikskólagjöld eru náttúrulega bara grín.
En ég frestaði heimsókninni, kunni ekki við að koma þarna hnerrandi og hóstandi.

Ef mér líst á þennan skóla er hann í 2 mínútna göngufjarlægð frá húsinu sem við vonandi flytjum í einhvern tímann, dónt get me started! Veit ekkert hvort við flytjum eða ekki en amk þá er þessi skóli s.s heldur ekkert langt frá okkur núna.

Ó well. Ætli það sé ekki best að standa upp og gera eitthvað, maður verður alltaf að vera að GERA eitthvað;)

Me time

Ahhh stundum er svo notalegt ad rolta ein ad heiman, ekki med vagn a undan ser eda krakka i eftirdragi. I dag naut eg tess ad fara ein a kaffihusid mitt, tar sem eg tekki alla og allir thekkja mig. Sat tar ein med kaffi, diet kok, timarit og hugmyndabokina mina i solinni...

Litlu hlutirnir i lifinu krakkar minir, litlu hlutirnir!

15

Fyrir 15 mánuðum síðan ákvað ég að hætta að borða sykur, allt mjöl (nema soyamjöl og hveitikím), hrísgrjón, kartöflur og fleira. Ég reyndar ákvað þetta reyndar aðeins fyrr og undirbjó mig sennilega andlega í nokkra daga. En þennan morgun fyrir 15 mánuðum síðan borðaði ég fyrsta morgunmatinn á þessu yndislega fæði og hef aldrei hugleitt að snúa við blaðinu. Reyndar hef ég alltaf sagt að ég sé að gera þetta núna og á meðan að mér líður vel með þetta sé ég ekki ástæðu til að gera annað. Fyrstu tvær vikurnar voru sennilega erfiðastar, ég stóð sveitt og skar niður grænmeti, endalausar spurningar frá fjölskyldu og vinum hvort ég ætlaði aldrei að borða þetta eða hitt aftur, hvort ég saknaði ekki að fá mér hvítvín, hvort mig langaði ekki í sushi og hvort það mætti ekki bjóða mér eitthvað, bara eitthvað!! Svo var allt rifið útúr skápunum sem fólk telur heilsusamlegt á heimilinu og sumum hreinlega leið illa við að sjá mig bara með svart kaffi í bollanum. En ég lét þetta ekki á mig fá, tilfinningin að labba út úr veislum og skilja sykursjokkið eftir á viðkomandi stað var einfaldlega of góð.

Ég hef alltaf eldað hollan mat og haft mikinn áhuga á öllu "hollu" en samt orðið frekar lost á stundum. Svo oft legið og hugsað, "á morgun byrja ég! Hreyfi mig þrisvar þessa vikuna og tek út allt glútein! svo kom næsta kvöld og ekkert hafði gerst. Ég hef reyndar oft tekið út glútein í langan tíma því ég er pottþétt viðkvæm fyrir því og þá er oft hægt að kaupa "glúeinfrítt" hitt og þetta í staðinn, sérstaklega hér í London sem er svo vanalega pakkað af sykri. Mér leið betur, en aldrei fannst mér nógu vel.

Það sem gerðist þegar ég svissaði svo yfir í sykurlausar matarvenjur var að mér fannst líða svolítinn tími þar til mér fannst mér líða mikið betur, auðvitað er ég líka þannig að allt þarf að gerast strax og þolinmæðin engin en svo eftir svona 2-3 vikur fannst mér hreinlega eins og væri að renna af mér. Leið pínu eins og ég hefði verið þunn í einhver ár! Ótrúlega spes. En svo varð ég ólétt eftir 3 mánuði og ákvað strax að hnika ekki frá þessu mataræði. Ég sé það núna að þarna hreinlega bjargaði ég lífi mínu. Ég þyngdist ekki um gramm, missti í raun 7 kg á meðgöngunni, mér leið frábærlega, lítið þreytt miðað við fyrri meðgöngur en samt með 2 börn hérna heima. Og fæðingin var algjörlega mögnuð. Hefði ég legið í sykurkóma hérna heima, þyngst um 10-15kg og verið í sjúklega lélegu formi alla meðgönguna þá er ég ekki eins viss um að þetta hefði orðið jafn ánægjulegt.

Núna þremur mánuðum eftir fæðingu sé ég hvað þetta er djöfulli magnað. Ég sé ekki fyrir mér að ég réði við fyrirtækjarekstur og heimilsrekstur með þrjú börn í sykurvímu og þreytukasti alla daga. En orkan virðist bara aukas svei mér þá. Auðvitað get ég alveg orðið þreytt og eftir langar nætur og langa daga, geispa ég alveg eins og aðrir - en þreytan er öðruvísi, hún er ekki lamandi.

Ég ákvað að skella inn myndum af matnum mínum í dag, ég hef fengið ótal email og fyrirspurnir og fólk greinilega áhugasamt um þetta allt saman:) svo svona í tilefni 15 mánaðanna leit dagurinn svona út:)

Morgunmatur
Niðurskorið epli með grískri jógúrt og soya karamellukurli
Pönnsur með xylo sætu
og einn dásamlegur cappuchino:)

Hádegismaturinn rann ljúflega niður. Túnfisksalat, kímbrauð, niðurskornar gulrætur og hryllilega góður cappuchino.

Og kvöldmaturinn - ofnbakaður lax með chilli, hvítlauk og engifer. Hvítlauks Mayo og ofnbakað grænmeti... slurrrrrrrrp! Þetta var geðveikt.

Svo svona var hann þessi dagur:) án sykurs og annars viðbjóðs:)

Gaman að þessu, ekki það ég sé á leiðinni að pósta hér inn hverju sem ég ét, en í þetta skiptið..

Nú er bara að hella sér uppá Ginseng teið og smella sér í háttinn sólbrunnin og sæt sem ég er muhahhah!

Lét glepjast!

Ég er svo veikgeðja, svei mér þá! Þegar ég kem inní heilsubúðir sérstaklega. Get alveg gleymt mér í vítamínrekkunum. Hef líka of oft komið heim með hina og þessa djúsana, kremin, maskana, te-in og bara neim it af allskyns dótaríi sem á að gera mig svo fína að innan og utan.

Ein af uppáhaldsbúðunum mínum hér í London heitir Planet Organic (reyndar dottin aðeins neðar á listann eftir mitt netta frík out við afgreiðslumanninn í dag, en það er efni í aðra færslu seinna)en þangað fer ég oft til að kaupa mér soyahveiti, náttúrulega sætu, blejur, te og ýmislegt sem ég nota! en hef þó í nokkur skipti (lesist: sjúklega oft) látið glepast af einhverju sem ég hef svo endað á að henda þar sem ég gleymi að nota þessar vörur eða finnast þær ekkert spes. Á t.d risa poka af spirulínudufti og wheat grass dufti sem er algerlega ódrekkandi!

Í dag let ég glepjast. Ginseng drulla sem á að gera mig að annarri Höddu! Ég er að segja ykkur það, reyndar horfði konan á mig og sagði að ég liti út fyrir að vera voða heilbrigð hahha og Una líka sem var með mér, en mælti engu að síður með þessu af heilum hug! Hún er búin að standa og selja þetta í Selfridges í 20 ár og allir þvílíkt hressir með þetta.
Þetta er sumsé í vökvaformi, svipað og hungang, ósætt og náttúrulegt og hún mælti með því að hræra þetta útí bolla af sjóðandi vatni eða setja þetta í djús (sem ég drekk ekki) og drekka á fastandi maga á morgnana og jafnvel einn bolla á kvöldin líka.

Ég laumaði þessu í körfuna með þvílíkt samviskubit því þetta var jú EKKI ókeypis frekar en annað... en þetta á víst að vera svo gott fyrir lifrina og ég hef lengi verið að leita að einhverju sem er gott fyrir hana. Kallið mig klikkaða en ég er með nettar áhyggjur af lifrinni minni. Það er nefnilega svo mikið um að allskyns ógeð safnist upp þar og sérstaklega sætuefni og svoleiðis og því stækkuðu eyrun á mér um alveg 70 prósent!
Þetta jukk er í þessari fallegu glerflösku og ég finn bara hvað ég á eftir að verða ótrúlega brött hahahhah.

Reyndar verð ég að segja að með auknum "þroska" eða auknum aldri kannski frekar er ég farin að finna vörur sem ég nota aftur og aftur og oftar en ekki fundið þær í svona búðum t.d dagkremið mitt og svona en það er s.s annað mál.
Nú er mál málanna að sjóða vatn og sulla smá ginsengi útí!

Skál í boðinu.

Timarit

Living ect...  uppahaldid mitt. Enda elska eg fallega honnun.

Blogging from my phone...

Elska taeknina....

Myndir

Langar að geta sett inn myndir beint frá símanum mínum, búin að reyna einhverja skráningu en fæ alltaf einhver error. hmmmmmmmmmmmmm skoða þetta síðar. Farin út í sólina:)

Týpískur fimmtudagsmorgun í Orchardson House

Ég er heilmygluð eftir nóttina sem fór í að snúa sér á hægri og vinstri hlið til skiptis og fæða minnsta manninn Benjamin Míó. Una Barbara er aðeins að tékka tölvuna, Hreiðar Nói farinn í skólann og Adam í vinnuna.

Ég hef ákveðið að byrja að blogga aðeins aftur, skemmtilegt að eiga svona minningar eins og hér á þessu bloggi aftur til ársins 2004! Lofa að tuða og segja gamansögur í bland hahah. Svo er þetta líka fínasta æfing í að skrifa íslensku, aðeins meiri en status update á facebook!

Annars stendur til í dag að fara í hádegisverð með einum af forseta Lomography, hún er stödd hér vegna Raindance festivalsins sem er haldið hér í London 19 árið í röð. Hugsa ég verði að baða mig og jafnvel púðra á mér snoppuna svo hún haldi ekki að ég liggi bara heima að berjast við einhvern sjúkdóm! Jámmm ljótan er alveg að fara með mann hérna.

Allt gott að frétta með vinnuna, við erum á fullu að undirbúa opnun í Manchester, eða ég er s.s ekki á fullu - við erum með starfsfólk í því. Veit ekki hvort ég treysti mér í að ráða inn fólk þar, skil svona 20% sem sagt er. Mjöööög undarleg mállýska þarna...

Djíii þetta var erfiðara en ég hélt, altso að skrifa þessa færslu!


Meira seinna!

Blogg....

Ég er að spá í að fara að blogga aftur.... veit það er alveg dottið úr tísku en ég hef bara svo margt að segja:)

Tannkrem

Ég er með tannkrems fetish, hreinlega með sjúklegan áhuga á tannkremum. Þetta jaðrar náttúrulega við bilun en ég hef eytt ómældum tíma og peningum í tannkrem!
Fór til hennar Guju minnar um daginn og fór í að bursta tennurnar án þess að vera eitthvað mikið að spá í hvað ég var að gera (sennilega verið að blaðra við hana) þríf eitthvað tannkrem og GVUÐMINNALMÁTTUGUR það var svo sterkt og vangefið gott tannkrem! Um leið og ég kom heim fór ég auðvitað á netið og pantaði mér túbu. Fyrsta kvöldið heyrðist aouch ahh vúúúu í Adam en um leið og túban kláraðist kom: " Hadda, við verðum að panta meira svona tannkrem". Öll tannkrem eru nefnilega eins og sleikjóar miðað við þetta tannkrem, eða sko tennurnar ekki nægilega hreinar að manni finnst!

Þetta er undrið!


TRY it! ragmana ykkur eins og Birta segir!

Tesco

Sumum finnst voða gaman að spóka sig í matvöruverslunum. Ég get játað það að mér finnst gaman að skoða mig um í flottum matvöruverslunum t.d Waitrose og Wholefoods en það kostar líka vanalega sitt! Svona daglegar ferðír í Tesco, Bónus og hvað þetta allt heitir gera mig hinsvegar geðveika. Þess vegna elska ég að versla bara í matinn á netinu, hér heima í sófanum og enga poka að bera. Í kvöld tók það mig svona korter að versla inn fyrir vikuna og það verður búið að ganga frá þessu inní skáp eftir vinnu á morgun.

Dásemd;)

Annars eyddi ég deginum í vinnunni í dag, enn dulluslöpp! Veit ekki hvaða pesti þetta er! Ekki spes. Sjúklega gott veður og stemningin við Carnaby street ljúf og góð. Allir pöbbar fullir frá hádegi og fólk að spóka sig í búðum og á veitingastöðum. Frábært hverfi alveg hreint. Líka svo skemmtilegt að nú hefur maður eignast vini á hverju horni, eiginlega er þetta bara eins og lítill smábær þar sem allir þekkja alla. Krúttaralegt svona í alþjóðavæðingunni.

Jæja, ekkert meira um þetta að segja. Hreiðar Nói telur niður í sumarfrí og hlakkar mikið til að hitta alla á Íslandinu góða.

Þangað til næst,
passið ykkur á myrkrinu!

Veikindi

Það er eiginlega mjög fyndið að lesa gamlar færslur á þessu bloggi frá Bergþórugötunni. Ég var nefnilega ALLTAF veik þarna! Og ekki að ástæðulausu, ég var búinn að ganga á milli lækna með stöðugt slen og blóðnasir, hitavellu og almenna vanlíðan en enginn vissi neitt þar til að ég fór í einhversskonar mataróþolsgreiningu og var greind með svepp í blóðinu. Sumsé sveppagróðurinn sem er í andrúmsloftinu var að ganga frá okkur mæðginum. Sl þrjú ár, eða síðan við fluttum þaðan höfum við eiginlega aldrei orðið veik. Hreiðar Nói hefur einu sinni misst úr skóla einn dag þessa þrjá vetur en þá fékk hann ælupesti.

Nú er ég hinsvegar búin að vera lasin í tæpa viku og ég er hreinlega að verða geðveik! Á svo innilega ekki við mig að liggja bara og stara útí loftið. Held samt að ég sé að hressast. Ekkert alvarlegt bara sjúkleg hálsbólga og beinverkir og slen! OJ! Una er veik líka mér til stuðnings og hóstar líkt og hún hafi reykt í amk 70 ár.

Feðgar eru bara hressir, bítur ekkert á þá frekar en fyrri daginn!

Kickers

Flottir!

Grenjur

Stundum langar mig eiginlega bara að grenja þegar ég horfi á þau. Móðurástin kemur fram með svo rosalegu offorsi að ég næ varla andanum.
Þegar Nói kemur og kúrir sig að mér og segir að ég sé besta mamma í heiminum og þegar Una rífur kjólana sína uppúr kommóðunni og segir NEI og hendir þeim í gólfið þar til rétta dressið er fundið. Þá langar mig eiginlega bara að éta þetta skott.

Það er svo ótrúlega erfitt en ótrúlega gaman að ala upp börn, erfitt ekki í þeim skilningi að ég sé að bugast hér dag frá degi en auðvitað er þetta erfiðasta og mest krefjandi starf sem maður fær. Hvernig fer lífið með þau? Hvað taka þau sér fyrir hendur? Verða þau sanngjörn og vinnusöm? Löt og úrill? Allt þetta sem maður spáir í um leið og maður verður auðvitað að njóta hverrar mínútu!

Hreiðar Nói er skemmtilegur karakter, það hefur aldrei verið hægt að skamma hann því þá fer hann allur inní sig eins og snigill og hefur aldrei svarað fyrir sig. Það hefur alltaf verið hægt að tala hann til hinsvegar sem er góður kostur. Hann hefur alltaf verið pínu hræddur, vill hafa öll ljós á í herberginu, hljóp aldrei frá mér nema sjá mig í seilingarfjarlægð þegar hann var lítill. Hann getur setið og teiknað svo tímunum skiptir en hefur aldrei viljað lita í litabók, bara á hvít blöð. Hann teiknar mest róbot og heiminn sjálfann;) Hann byrjaði mjög snemma að tala og er ótrúlega góður félagsskapur, alltaf mjög notalegt að eiga stundir með honum. Honum hefur líka alltaf verið annt um útlitið, finnst ekkert skemmtilegra en að dressa sig upp og vera í fínum skóm auðvitað:)
Hann sýnir alltaf af sér fyrirmyndar hegðun t.d í skólanum, hann er vinsæll meðal krakkana og á góða vini. En hann getur líka verið dálítið áhrifagjarn. Hann er líka alveg einstaklega góður bróðir og hefur alltaf verið mjög annt um systur sína.

Una Barbara var strax frekar ólík Nóa, hún er furðulega yfirveguð, pollróleg og með mikið jafnaðargeð. Hún grenjar aldrei nema ef henni er líkamlega illt og vaknar alltaf með bros á vör. Hún er mun kjarkmeiri en bróðir sinn og skessast mjög svo sjarmenandi áfram. Nú er hún auðvitað ekki orðin tveggja ára en samt sér maður svona ákveðin einkenni sem eru ólík með þeim systkinum. Hún er aðeins seinni að læra að tala en það gæti líka stafað að því að hún er að læra tvö tungumál í einu;)
Mjög músikölsk enda farin að syngja löngu áður en hún lærði að tala. Hún gefur bróður sínum ekkert eftir enda hlakka ég mikið til að heyra þau rökræða í framtíðinni;)

Þetta var svona mömmufærsla, af því að ég er búin að liggja hér lasin í marga daga og horfa og hlusta á börnin mín;)

End of year performance hjá Nóa í dag

Í gær gerði hann kort til okkar:

Á forsíðunni stóð; "thinking flower" To Adam and Hadda og mynd af blómi sem var að hugsa um kastala Inní stóð "You have ben the best parens ever I am so lice to hav you my mum and dad.

From Noi and Una

Og neðst stóð "Kol parens"


Flottastur eða!